World Against Child Labour Day
ఆకేరు న్యూస్, డెస్క్: ఏటా జూన్ 12 రాగానే ప్రభుత్వాలు, స్వచ్ఛంద సంస్థలు పెద్ద ఎత్తున సదస్సులు నిర్వహిస్తాయి. బాలకార్మిక వ్యవస్థ నిర్మూలనపై సుదీర్ఘ ఉపన్యాసాలు ఇస్తాయి. కానీ, మరుసటి రోజు ఉదయం మనం రోడ్డు పక్కన ఉన్న టీ కొట్టుకో, మెకానిక్ షాపుకో వెళ్తే.. “సారూ.. చాయ్!” అంటూ పలకరించే పసి గొంతుకలు మనకు దర్శనమిస్తూనే ఉంటాయి. ఆడూ పాడుకోవాల్సిన వయసులో, ఆటపాటలతో మానసిక వికాసం పొందాల్సిన సమయంలో, ఈ పిల్లలు కఠినమైన శ్రమ ప్రపంచంలోకి నెట్టబడుతున్నారు. వారి చేతుల్లో ఉండాల్సిన రంగుల పెన్సిళ్లకు బదులు, బరువైన సుత్తెలు, ఇనుప పనిముట్లు చేరుతున్నాయి.
* పేదరికం అనే శాపం..
బాలకార్మిక వ్యవస్థకు ప్రధాన మూల కారణం పేదరికం. ఒక కుటుంబంలో తినడానికి తిండి లేనప్పుడు, కనీస అవసరాలు తీరనప్పుడు, తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలను చదివించడం కంటే వారి ద్వారా నాలుగు పైసలు సంపాదించడమే మిన్నగా భావిస్తారు. “నువ్వు బడికి పోతే ఇంట్లో పొయ్యి వెలగదు” అనే చేదు నిజాన్ని పసి హృదయాల మీద రుద్దుతున్నారు. అనాథలుగా మారడం, తల్లిదండ్రుల అకాల మరణం, వలసల కష్టం, కుటుంబ కలహాలు వంటి సమస్యలు కూడా పిల్లలను చిన్న వయసులోనే శ్రామికులుగా మారుస్తున్నాయి.
* లాభాపేక్ష.. చట్టాల్లో ఉన్న లొసుగులు…
మరోవైపు, వ్యాపార సంస్థలు మరియు యజమానుల అత్యాశ కూడా దీనికి ప్రధాన కారణం. పెద్దవారితో పోలిస్తే పిల్లలకు తక్కువ జీతం ఇస్తే సరిపోతుంది, పైగా వారు ఎలాంటి హక్కుల కోసం తిరగబడరు, యూనియన్లు పెట్టరు. ఈ బలహీనతను పెట్టుబడిగా మార్చుకుని అనేక పరిశ్రమలు బాల కార్మికులను రహస్యంగా పోషిస్తున్నాయి. మన దేశంలో ‘బాల కార్మిక నిషేధ మరియు నియంత్రణ చట్టం’ ఉన్నప్పటికీ, నిఘా వ్యవస్థ లోపాలు, అవినీతి మరియు కఠినమైన శిక్షలు అమలు కాకపోవడం వల్ల ఈ దందా నిరాటంకంగా సాగుతోంది.
* శారీరక, మానసిక వికాసానికి గండం…
చిన్న వయసులోనే తీవ్రమైన శ్రమకు గురికావడం వల్ల పిల్లలు శారీరకంగా, మానసికంగా తీవ్రంగా దెబ్బతింటున్నారు. ముఖ్యంగా రసాయన పరిశ్రమలు, పటాకుల తయారీ కేంద్రాలు, ఇటుక బట్టీలు, గాజు ఫ్యాక్టరీల్లో పనిచేసే పిల్లలు శ్వాసకోస వ్యాధులు, కంటి సమస్యలు, చర్మ వ్యాధుల బారిన పడుతున్నారు. వారి ఆలోచనా శక్తి మొద్దుబారిపోతుంది, సమాజంపై ఒక రకమైన ద్వేషం లేదా నిరాశ పెరిగిపోతుంది. ఇది చివరికి వారిని నేరాల వైపు మళ్లేలా చేసే ప్రమాదం కూడా ఉంది.
* మార్పు ఎలా సాధ్యం…
బాలకార్మిక వ్యవస్థను కేవలం చట్టాల ద్వారానే పూర్తిగా తుడిచిపెట్టలేం. దీనికి సమగ్రమైన సామాజిక మార్పు అవసరం.
నాణ్యమైన ఉచిత విద్య: ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో కేవలం మధ్యాహ్న భోజనం మాత్రమే కాదు, కార్పొరేట్ స్థాయి వసతులు, ఉపాధినిచ్చే విద్యను అందించాలి.
ఆర్థిక సహాయం: నిరుపేద కుటుంబాలను గుర్తించి, వారి పిల్లలను బడికి పంపినందుకు గానూ తల్లిదండ్రులకు కొంత ఆర్థిక ప్రోత్సాహకం (స్కాలర్షిప్స్ వంటివి) అందించాలి.
* సామాజిక బాధ్యత
హోటళ్లలోనో, బంకుల్లోనో పిల్లలు పని చేస్తుంటే చూసి చూడనట్లు వెళ్ళిపోవడం ఆపాలి. ప్రతి ఒక్కరూ బాధ్యతగా 1098 (చైల్డ్ హెల్ప్ లైన్) నంబర్కు సమాచారం అందించాలి.
* మార్పు రావాలి…
బాలలు రేపటి పౌరులు మాత్రమే కాదు, ఈ దేశపు పునాదులు. పునాది బలహీనంగా ఉంటే భవనం ఎలా నిలబడుతుంది? ఒక పసివాడి కంటి నీరు, వాడి శ్రమపై నిర్మించే ఏ సమాజమైనా, ఏ దేశమైనా అభివృద్ధి చెందిందని అనుకోవడం అపోహే అవుతుంది. బాల కార్మిక రహిత సమాజం కోసం ప్రతి ఒక్కరూ ఒక అడుగు ముందుకు వేయాలి. పసివాడి చేతికి చదువుల నిధిని ఇద్దాం.. వారి ఉజ్వల భవిష్యత్తుకు బాటలు వేద్దాం
About the Author
